هنگامي كه علي‌بن‌ابيطالب(ص) از جنگ صفين باز مي‌گشتند، و به قبرستان پشت دروازه‌ي كوفه رسيدند رو به قبرستان، اين سخنان را بيان فرمودند: اي ساكنانِ خانه‌هاي وحشت‌زا، و محله‌هاي خالي و گـورهاي تـاريك. اي خفتگان در خاك، اي غـريبـان. اي تنـها شدگان. اي وحشــت‌زدگان. شما پيش از ما رفتيــد و ما در پـي شما روانيـم و به شما خواهيم رسيــد. امّا خانه‌هاي‌تان: ديگران در آن سكونت گزيدند. و امّا زنان‌تان: با ديگران ازدواج كردند، و امّا اموال شما: در ميان ديگران تقسيم شد. اين خبــــــري است كه مـــــا داريـــم، حال شمـا چه خبــــــــر داريـد؟ (سپس به اصحاب خود روي كردند و فرمودند) بــدانيد اگــر اجــــــازه‌ي سخــن گفتن داشتند، شما را خبـــــــر مي‌دادند كه: بهتــرين توشه تقــــوا است. حكمت 130