نزدیک انتخابات است و روایتی با این مضمون در حال انتشار است : شخصی از امام صادق(ع) پرسید:بین دو حاکم در تردیدم،چه کنم؟ امام فرمود با تقواترین را انتخاب کن آن شخص گفت اگر به تشخیص نرسیدم؟ امام فرمود ببین افراد متدین به کدام مایلند ،آن شخص گفت اگر باز هم نفهمیدم؟ امام فرمود بنگر مخالفان ما کدام را بیشتر می پسندند او را کنار بگذار و ببین کدام بیشتر خشمگین شان میسازد او را برگزین.... روایت مورد اشاره در صفحه 67 و 68 کتاب کافی آمده اما مضمون حدیث کاملا با چیزی که منتشر شده متفاوت است، مضمون حدیث از این قرار است که
عمر بن حنظه از امام صادق سوال می پرسد که اگر در اموری مثل ارث و دیه با یکی از شیعیان اختلاف مان شد جایز است دعوی را نزد حاکم یا قاضی غیرشیعه ببریم؟ اما می فرمایند جایز نیست و باید به فقها رجوع کنید چون من ایشان را حاکم نزد شما قرار دادم ، سپس عمر بن حنظله می پرسد اگر نزد دو فقیه بردیم دو رای متناقض دادند کدام را برگزینیم امام فرمود رای کسی که عادل و تر و موثق تر و عالم تر است ، عمر گفت اگر هردو یکسان بودند؟ امام فرمود پس ببینید قضاوتش بر اساس چه حدیث و روایتی ست پس آن چیزی که اصحاب ما و شیعه روی آن اتفاق دارند آنرا بپذیرید و آن حدیث شاذ و نادر را اخذ نکنید ، و اگر حدیثی مخالف قرآن و سنت صحیحه و متیقن پیامبر بود آنرا نپذیرید و دیگری را اخذ کنید..عمر گفت اگر هردو موافق کتاب و سنت و معروف بودند چه؟ امام فرمود پس نگاه کنید کدام حدیث به رای علما و قضات اهل سنت موافق تر است مخالف آنرا اخذ کنید (زیرا در این صورت حدیث موافق با اهل سنت بنابر تقیه صادر شده و حدیث معارض با اهل سنت و با سند موثق حجت است) و اگر بازهم قابل تشخیص نبود صبر کنید تا امر امام در این خصوص برسد زیرا در موردی که هردو شبهه (و نامشروع هستند) اخذ آن محل اشکال است و اخذ نکردن شبهه بهتر از به هلاکت افتادن و اخذ حرام است..... متن و مضمون روایت بیان فوق است و با چیزی که در حال انتشار است متفاوت است و اصلا حرفی از اینکه بنگیرید مخالفان نسبت به چه چیزی خشمگین می شود در میان نیست زیرا اساسا قضاوت کردن بر اساس واکنش طرف مقابل قضاوت سستی ست و بنوعی لج بازی ست بلکه باید استقلالا در مورد هر مسئله ای تحقیق کرد و چه بسا جاهلی را صرفا بخاطر بغض دشمن نسبت به او انتخاب کنیم که حضورش در مسئولیت ضررش کمتر از خائن نیست.. و این مبنا که در دو حدیث متناقض ، حدیث معارض با نظر اهل سنت اخذ می شود نه بخاطر لجاجت و عداوت بلکه بخاطر وجود تقیه در آنزمان و صدور احادیثی از ائمه مطابق نظر اهل سنت بصورت تقیه است که البته ایشان احادیث صحیح را هم مطرح می کردند تا شیعیان از حکم واقعی غافل نماند ‎- مصطفی