İnsan insanlığı çocukken öğrenir Fetih’i kutlayacaklar; neredeyse altı yüzyıl sonra. Hâlâ kendi vatanları olarak görmüyorlar ki, fethini kutluyorlar. Fetihçinin, cihatçının kafasında vatan kavramı, kalbinde vatan sevgisi yoktur ki, ahlâkında vatandaşına saygı, hukukunda da ‘vatandaş’ statüsü olsun. Bunlar istilacı çekirgelerdir; gözleri hep başkalarının vatanlarında, malında, mülkünde, varlığında servetinde, ırzında, namusunda. Fetih boşlukta yapılmayacağına göre, mutlaka bir fethedilenin bulunmasını da gerektirir; dolayısıyla cinayettir, yağmadır, talandır, tecavüzdür, köle kapma, köle satma ve de bugünkü dünyanın teknolojik olanakları dikkate alınırsa – eşeklerin aklına karpuz kabuğu düşürüyor olsam da- insan organı çıkartıp piyasada pazarlama demektir. Bunlar, düşmanlarının kalbini, ciğerini de çiğ çiğ yerler; oysa bunlara yakışan ciğeri, yüreği haşlayıp da yemek.http://www.birgun.net/haber-detay/insan-insanligi-cocukken-og...