sardunyaların yeşermiş yine!! karda onları balkonda unutmuştum, soğuktan donmuştu hepsi. dişlerimi fırçalamadığım, saçlarımı taramadığım, o kayıp zamanlara denk gelmişlerdi.). şimdi baktım, filizlenmiş biri, uzatmış elini bana, "uyanmışsın dedi" gülümsedim, gülümsedi, azcık su verdim, içti.))
şimdi topraklarını değiştirecem, yaptığım kötülüğü unutturmaya çalışacam onlara, sonucta çok yakınlarını kaybettiler:( ‎- neferteti
isteryerek olmadı tabi, bazen kendimi kaybediyorum, arayıp bulamıyorum ayrıca,içime doğru mağaralar var o kuytu köşelerin birindeyim ama nerde? işte o süreçte oldu olanlar, kar yağdı, soğuktan dondu buncağazımlar:(ben kaybolmuşum ,kendimi arıyordum dedim ama nafile:( hayatta ceteris paribuslar yok işte, sen sabit kaldığın süreçte diğerleri hep değişken:(insafı yok bu fonksiyonların:(( ‎- neferteti
bi keresinde doğum günümmüydü ne bi arkadaş kaplumbağa getirdi bana. Su kaplumbağası öğğkk..öle çirkin ki, bakamıyorum onlara, ama can yaaaaa, sonra alıştım tabi. yemliyorum arada sularını değiştiriyorum. sonra bi gün kayboldum yine, nası bi kayboluş ama anlatamma, düşmüşüm en derine, mağaraları severim aslında, sevdiysem artık ne kadar kaldım bilmiyorum. bi sabah uyandım, bi baktım kaplumbağalarım telef olmuş.(( üzüldüm tabi.( gerçi hiç sevmmeiştim onları çok çirkidirler ama yine de üzüldüm. diyeceğim o ki, kendini kaybedip bulamamak çok fena bişey:( ‎- neferteti