Avatar for otisaga

Kısa bir vegan öyküsü. Bugün aç karna bizim komşuların barbekü partisine denk geldim. Bir müddet sabrettim, alışırım, zihnimde yenerim sandım, olmadı, yenemedim. O an fark ettim ki bildiğin sabık tecavüzcü, sevdiği kızın kanını görmüş vampir double bind ı gibi bir şeye girmişim: Yanlış olduğunu bildiğim şeyi samimiyetle canım çekiyor. Dedim sen kazandın doğal istek, isteği tamamına erdirmemek için ortamı karnistlere terk ettim.

Comment

tam o noktada, bu duygusal yoğunluğu nefretle aşabileceğimi fark ettim. Yani madem ki istek yok olmuyor, yani madem ki ruhsal bir enerji var ve içeride deviniyor, bari konusu değişsin, kendimden rahatsız olacağıma başkasından rahatsız olayım. zevkiniz için hayvan katlediyorlar, siz de yiyorsunuz kanalına meylettiğimi fark edince, 'yav doğru da olsa bu duyguya sarılmanın faydası ne?' dedim, o sırada zaten et kokusundan uzaklaştığım için 'ya zaten biraz daha dursam alışırdım ki' özgüveni geldi, nefrete ve zaafa düşmeden sorunu atlattım.

 ‎· otisaga
Comment

bu meseleyi mekan değiştirerek de olsa atlatabilmemi mümkün kılan şey et yeme isteğini sapıklık, iğrençlik, akıl hastalığı vb olarak görmemem olduğunu belirtmem gerekiyor. eğer ki et yeme isteğine bu gözle baksaydım konumu değil isteğin varlığını, neden mümkün olduğunu falan mesele edecektim, böyle birisi olduğumu kabul etmemem, kendi gerçeğimi baskılamam vb söz konusu olacaktı. haliyle sorunun pratik çözümüne gelemeyecek, gelsem de baskılamayla uğraşmak, uğraşırken iyice beslemek gibi risklere yol açacaktım. hir iz may keys egeynst ahlakçılık

 ‎· otisaga

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10