در روز عاشقان به خفا کنج کافه ای ... می کشت درد خویش به چایی زرافه ای //// پژمرده روی و ریش و سبیلش چو جنگلی ... بی آشیان و مامن آهی زرافه ای //// افزون ز درد پیش، برو درد پیش رو .... گمگشته در میانه ی راهی زرافه ای /// تنها میان جمع غریبان به ساز خود ... خواندی ترانه ای به سرودی زرافه ای /// گر روزگار تلخ نگردد به چرخ من .... از ریشه برکنم به خروشی زرافه ای /// از تلخی نصیب، به زیبایی امید .... می کشت درد خویش به چایی زرافه ای
تازه از تنور در اومده:دی ‎- SaeedTheGiraffe ?
:))) ‎- MaryJuana Bigharar
/ پژمرده روی و ریش و سبیلش چو جنگلی ... بی آشیان و مامن آهی زرافه ای ‎- greendove
خو بزن اون ریش و سیبیل جنگلی رو :))) همین کارا رو می کنید که میگن ایرانی ها فلان و بهمانند هااا :)))) ‎- بــــــــــاران!
@greendove ممنون ‎- SaeedTheGiraffe ?
بــــــــــــاران :)))) اینا مبالغه ی شاعرانه س ریشو که چند روز پیش زدم، دیدم به فضاسازی کمک میکنه آوردم تو شعر :دی ‎- SaeedTheGiraffe ?
اها خو اشكال نداره تو شعر :))) بح بح بسيار زيبا :))) ‎- بــــــــــاران!
خیلی ممنون :))) ‎- SaeedTheGiraffe ?
شخم زرافه ای:دی ‎- SaeedTheGiraffe ?