من زخم‌های بی‌نظیری به تن دارم اما، تو مهربان‌ترین‌شان بودى، عمیق‌ترین‌شان، عزیزترین‌‌شان…
بعد از تو آدم‌ها تنها خراش‌های کوچکی بودند بر پوستم، که هیچ‌کدام‌شان به‌پای تو نرسيدند، به قلبم نرسیدند ‎- محيا
بعد از تو آدم‌ها، تنها خراش‌های کوچکی بودند که تو را از یادم ببرند، اما نبردند… تو بعد از هر زخم تازه‌ای دوباره باز می‌گردی و هربار عزیزتر از پیش هربار عمیق‌تر. ‎- محيا